W 1972 ukończył także Kurs Teorii Organizacji i Zarządzania zorganizowany przy dowództwie Śląskiego Okręgu Wojskowego we Wrocławiu. 30 lipca 1974 został szefem służb technicznych – zastępcą Śląskiego Okręgu Wojskowego i szefem Służb Technicznych w tym okręgu. Uchwałą Rady Państwa PRL z października 1976 został awansowany do stopnia generała brygady. Nominację wręczył mu w Belwederze I sekretarz KC PZPR Edward Gierek. Od sierpnia 1978 szef Służby Czołgowo-Samochodowej w Głównym Inspektoracie Techniki WP. W 1979 oraz 1988 roku ukończył kurs kierowniczej kadry WP w Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. Klimenta J. Woroszyłowa w Moskwie. Od maja 1982 był szefem sztabu Służb Technicznych – zastępcą Głównego Inspektora Technik WP (gen. broni Zbigniewa Nowaka). Uchwałą Rady Państwa PRL z października 1984 został awansowany do stopnia generała dywizji. Nominację wręczył mu w Belwederze przewodniczący Rady Państwa PRL prof. Henryk Jabłoński. W lipcu 1989 wyznaczono go na pełniącego obowiązki Głównego Inspektora Techniki (po gen. broni Zbigniewie Nowaku), a we wrześniu 1990 został zatwierdzony na tym stanowisku. W marcu 1992 został zwolniony z zawodowej służby wojskowej w związku z osiągnięciem ustawowej granicy wieku i 24 lipca 1992 został przeniesiony w stan spoczynku.