Mecenas Tarnawski uczestniczył również w założeniu Towarzystwa Dramatycznego „Fredreum”, będąc w latach 1882–89 jego prezesem. Był jednym z twórców Towarzystwa Przyjaciół Nauk, a w latach 1909–23 stał na jego czele jako przewodniczący. W czasie walk o Przemyśl w listopadzie 1918 roku, wszedł w skład komisji miejskiej, której zadaniem było utrzymanie porządku do chwili rozwiązania spornych kwestii narodowościowych. W komisji, oprócz Tarnawskiego, strona polska była reprezentowana przez Włodzimierza Błażowskiego, Hermana Liebermana i Feliksa Przyjemskiego. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości (1918) w okresie II Rzeczypospolitej został awansowany do stopnia podporucznika weterana Wojska Polskiego. W listopadzie 1925 otrzymał honorowe obywatelstwo miasta Przemyśla.

Właściciel ziemski we wsi Jasienica Sufczyńska.

Został pochowany w rodzinnym grobowcu na cmentarzu Głównym w Przemyślu (kwatera 16, rząd 1, nr 16).

Ordery i odznaczenia Krzyżem Niepodległości z Mieczami – 8 listopada 1930 „za pracę w dziele odzyskania Niepodległości” Krzyż Walecznych

Upamiętnienie Wkrótce po śmierci Leonarda Tarnawskiego, decyzją Rady Miasta, jedna z ulic Przemyśla została nazwana jego imieniem.

Przypisy