Wyjątki w hipotezie Meyer-Overtona mogą wynikać z: właściwości wywołujących drgawki danego środka; specyficzność receptora (różnorodne środki mogą wywoływać dodatkowy efekt poprzez specyficzne); jednoczesne podanie α2 agonistów (dexmedetomidyna) i/lub agonistów receptorów opioidowych (morfina/fentanyl) może zmniejszyć MAC; hipoteza objętości krytycznej Mullina; dodatnia modulacja GABA w receptorach GABAA przez barbiturany lub benzodiazepiny.

Modyfikacje MAC Pewne fizjologiczne i patologiczne stany mogą modyfikować MAC. MAC jest wyższy u noworodków i mniejszy u osób starszych. MAC może również zwiększać się przy stanach niepokoju czy tyreotoksykozie oraz zmniejszać w stanach hipotermii, hipotensji, niedoczynności tarczycy czy ciąży. Płeć, wzrost i waga mają znikomy efekt na MAC. Opioidowe środki przeciwbólowe i sedatywno-nasenne, często używane jako wzmocnienie znieczulenia, zmniejszają MAC. Warto również zauważyć, że wartości MAC się sumują. Na przykład, jeżeli pacjentowi podamy 0,3 MAC leku X i 0,9 MAC leku Y łącznie będą na niego działać leki o MAC całkowitym równym 1,2.