29 września 1966 roku na mocy uchwały Rady Państwa PRL otrzymał nominację na stopień generała brygady. Nominację wręczył mu w Belwederze przewodniczący Rady Państwa PRL Edward Ochab. W październiku 1966 został szefem Służby Czołgowo-Samochodowej MON. W lipcu 1968 został przeniesiony do Sztabu Generalnego WP na stanowisko zastępcy Głównego Inspektora Planowania i Techniki WP (gen. Zbigniewa Nowaka) do spraw techniki. Po utworzeniu Głównego Inspektoratu Techniki WP (jako odrębnej instytucji centralnej MON) w czerwcu 1974 został zastępcą Głównego Inspektora Techniki WP – szefem badań i rozwoju techniki wojskowej. W październiku 1975 awansowany do stopnia generała dywizji. Nominację wręczył mu 10 października 1975 w Belwederze I sekretarz Komitetu Centralnego PZPR Edward Gierek. 22 czerwca 1978 Rada Państwa nadała mu tytuł profesora nauk technicznych.