Był członkiem okręgowej organizacji partyjnej (OOP) działu badań i prototypów w Sanockiej Fabryce Autobusów „Autosan”. Został wybrany na posła VII kadencji Sejmu PRL z okręgu wyborczego Krosno. Członek sejmowej Komisji Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych. 20 czerwca 1975 został wybrany na przewodniczącego Wojewódzkiej Rady Narodowej w Krośnie. Od lutego 1979 był podsekretarzem stanu w Ministerstwie Przemysłu Spożywczego i Skupu.
Zmarł śmiercią samobójczą. Został pochowany z honorami 29 grudnia 1979 na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (B 32 TUJE 18)Wyszukiwarka grobów w Warszawie.. W imieniu kierownictwa partyjno-państwowego PRL w pogrzebie udział wzięli m.in. członkowie Biura Politycznego KC PZPR i sekretariatu KC PZPR wicepremier Jan Szydlak, Kazimierz Barcikowski, Józef Pińkowski, a także wicepremier Longin Cegielski. W imieniu rządu PRL i kierownictwa PZPR przemówienie wygłosił Jan SzydlakPogrzeb Kazimierza Balawajdera, „Trybuna Robotnicza”, nr 298, 31 grudnia 1979, s. 2..
Rodzina Wnuk Jacentego i Salomei Balawajder;