Po podziale Indii Brytyjskich na dwa niepodległe państwa w 1947 roku, w ramach podziału dotychczasowej floty indyjskiej między Royal Indian Navy i Royal Pakistan Navy główne okręty rozdzielono na korzyść Indii w liczbie: fregaty 2-2, slupy 4-3, trałowce morskie 6-4. 26 stycznia 1950 roku marynarka została przemianowana na Indian Navy, a przedrostek w nazwach okrętów zmieniono z HMIS na INS. Początkowo jeszcze służyli w niej brytyjscy oficerowie, a indyjski admirał objął dowództwo marynarki dopiero w 1952 roku. W swojej niepodległej historii Indyjska Marynarka Wojenna w pierwszym okresie nadal wykorzystywała brytyjskie okręty. Po podziale marynarki okrętami o największej wartości były cztery slupy typów Bittern i Black Swan, przeklasyfikowane na fregaty.
W 1948 roku Indie zakupiły brytyjski przedwojenny krążownik lekki, który został okrętem flagowym marynarki, jako INS „Delhi”. W 1950 roku marynarka uzyskała trzy brytyjskie niszczyciele typu R, a w 1953 roku trzy niszczyciele eskortowe typu Hunt. Marynarka w tym czasie liczyła 11 000 ludzi (w tym 1000 oficerów). W 1951 roku Indie utworzyły też lotnictwo morskie, wyposażone w samoloty patrolowe. W 1957 roku Indie zakupiły drugi brytyjski krążownik lekki budowy wojennej, który stał się nowym okrętem flagowym: INS „Mysore”.