Jedną dwudziestą menu złotokota afrykańskiego stanowiły naczelne, w tym nadrzewne.
Zagrożenia i ochrona thumb|left|Skóry z upolowanych złotokotów Całkowita liczebność złotokota spada. Zasięg też się prawdopodobnie zmniejsza, ale brakuje dokładnych danych. Informacje o gatunku są skąpe. Występuje on rzadko, a na obszarach intensywnych ludzkich polowań wcale, będąc częsty jedynie w ograniczonych miejscach, jak w Parkach Narodowych Azagny czy Taï, a także w pewnych wtórnych lasach Ugandy. Wśród zagrożeń dla gatunku wymienia IUCN wylesianie i polowania przez człowieka. Ludzie zabijają go z powodu polowania na ich zwierzęta domowe, w tym drób. Zagraża mu również niszczenie środowiska czyli wilgotnych lasów, chociaż w miarę dobrze radzi sobie w lasach wtórnych, o ile pozostawi się w nich gęsty podszyt. Jednak wielkie tereny afrykańskich lasów zostały wyrżnięte. Powstały drogi i osady ludzkie, a także plantacje palmy olejowej. Dochodzi do tego górnictwo napędzane chińskim kapitałem. W pozostałych lasach rabunkowo poluje się na zwierzynę, nie pozostawiając złotokotom pokarmu. Łapią się one także we wnyki pozostawiane celem pozyskania innej zdobyczy, jak dujkery. Przypadkowo złapany, podlega konsumpcji przez człowieka, a zdarta zeń skóra idzie na sprzedaż.