Dla uzyskania amerykańskiej wizy imigracyjnej rozpoczął w obozie internowanych korespondencyjną współpracę z wychodzącą w New Jersey gazetą ukraińskiej diaspory Свободa. 12 maja 1946 r. przybył do USA, gdzie zmienił nazwisko Andrij Łuciw na Antin Drahan. Objął funkcję redaktora, a następnie redaktora naczelnego Swobody. Funkcję tę sprawował w latach 1955-1979. Jego najbliższymi współpracownikami w redakcji byli: Iwan Kedryn-Rudnycki, Bohdan Krawciw, Łuka Łuciw i Mychajło Sosnowskyj.
Ponadto redagował almanachy ukraińskiego ruchu nacjonalistycznego, pisząc do nich szereg artykułów. Używał pseudonimu Максим Подорожній. W 1949 r. opublikował książki pt. В країні волі. Підручник для нових імігрантів i Ukrainian Resistance; the Story of the Ukrainian National Liberation Movement in Modern Times, zaś w 1964 r. Український Народний Союз в минулому і сучасному , 1894-1964. Po nominacji kardynalskiej Josyfa Slipeho poświęcił mu zbiór wierszy pt. Маємо Кардинала (opublikowany w 1966). W 1986 r. wyszła broszura pt. Пам'ятаймо про Вінницю, dotycząca ekshumacji grobów ukraińskich w Winnicy w okresie II wojny światowej. Był członkiem Towarzystwa Naukowego im.