mały|Grób ppłka Franciszka Jachiecia na cmentarzu w Milanówku Franciszek Jan Jachieć ps. „Dyrektor”, „Franciszek”, „Roman”, „Halicz” (ur. 2 grudnia 1889 w Krakowie, zm. 30 stycznia 1965 w Milanówku) – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, piłkarz Cracovii, sędzia i działacz piłkarski. W okresie II wojny światowej dowódca Podokręgu Zachodniego w Obszarze Warszawskim AK.

Życiorys Urodził się w Krakowie, w rodzinie Stefana i Anny z domu Kafka. W 1910 złożył maturę w Gimnazjum św. Anny w Krakowie i rozpoczął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. W latach 1906–1910 piłkarz (lewy obrońca) Cracovii, później sędzia piłkarski.

22 sierpnia 1914, po wybuchu I wojny światowej, wstąpił do Legionów Polskich i został przydzielony do 3 Pułku Piechoty. W 1917 służył w Komendzie Taborów Legionów Polskich. Na stopnień chorążego taborów został mianowany ze starszeństwem z 1 kwietnia 1917. Po „kryzysie przysięgowym” w 1917, był porucznikiem Polskiej Siły Zbrojnej tzw. „Polnische Wehrmacht”.

Od listopada 1918 był oficerem Wojska Polskiego w 3 pułku piechoty Legionów. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej 1920, dowodząc plutonem, a następnie 9 kompanią 1 pułku piechoty Legionów. Po wojnie w stopniu kapitana pełnił różne funkcje w sztabie warszawskiego okręgu.