Porządek alfanumeryczny Drugim kryterium kolejności zapisu symboli pierwiastków we wzorze jest porządek alfanumeryczny, np. (Al < K). Symbole jednoliterowe poprzedzają dwuliterowe (np. B < Be), a grupy pierwiastków sortuje się według symbolu pierwszego pierwiastka (np. ).
Centra koordynacyjne, np. reszty kwasowe, traktuje się jako całość i zapisuje w postaci grupy, np. , itp. Ugrupowanie takie można ująć w nawiasy kwadratowe, np. ; taki sposób zapisu jest wymagany dla związków kompleksowych, np. .
Ze względu na specyfikę języka polskiego, wzory odczytuje się w odwrotnej kolejności, tzn. najpierw składnik elektroujemny, potem elektrododatni: NaI – jodek sodu – chlorek amonu – siarczan wapnia
Kwasy tlenowe Dla kwasów tlenowych zastosować można dwa systemy zapisu wzoru sumarycznego: tradycyjny, w którym podaje się kolejno „kwasowe” (związane z tlenem, ulegające wymianie) atomy wodoru symbol atomu centralnego atomy wodoru nieulegające wymianie (związane bezpośrednio z atomem centralnym) atomy tlenu koordynacyjny, w którym podaje się kolejno symbol atomu centralnego ligandy (w kolejności alfabetycznej) Przykład kwas fosfonowy: left|60px|kwas fosfonowy zapis tradycyjny: zapis koordynacyjny: