Zezwalał swoim współbraciom na podróżowanie do innych klasztorów, w tym sam przez pewien czas przebywał we Wrocławiu na Piasku. W 1434 roku otrzymał od króla czeskiego Zygmunta Luksemburskiego potwierdzenie dotychczasowych przywilejów dla zakonu na ziemi kłodzkiej. W tym samym czasie dochodziło do nieustannych konfliktów między augustianami a rajcami miejskimi w Kłodzku oraz miejscową szlachtą, których powodem było zwolnienie z wergelt, czyli kosztów związanych z utrzymaniem infrastruktury obronnej i innych podatków wprowadzonych w 1364 roku po śmierci fundatora klasztoru augustianów w Kłodzku, arcybiskupa praskiego – Arnoszta z PardubicW. Mrozowicz, op. cit., s. 35.. Podobnie nie najlepiej układały się kontakty między augustianami a innymi zakonami w Kłodzku, w tym zwłaszcza joannitami, jednak nie były one wrogie jak w drugiej połowie XIV wiekuA. Herzig, M. Ruchniewicz, op. cit., s. 80.. Lukas ostatecznie zrezygnował z pełnienia funkcji przeora w 1435 roku.
Przypisy
Bibliografia Kłodzko. Dzieje miasta, pod red. R.