mały|Josef Weitz (po prawej), 1948 Josef Weitz (ur. 1890, zm. 1972) – działacz syjonistyczny, wieloletni dyrektor Departamentu Gruntów i Zalesiania w Żydowskim Funduszu Narodowym. Po roku 1930 Weitz odgrywał ważną rolę w pozyskiwaniu gruntów pod osadnictwo żydowskie w Palestynie.
Młodość Weitz urodził się w miejscowości Burmel na Wołyniu w Imperium Rosyjskim (obecnie Ukraina). Pochodził z żydowskiej rodziny rabinów i otrzymał tradycyjne wykształcenie religijne. Po ukończeniu szkoły średniej planował studiować na uniwersytecie, plany te jednak pokrzyżowały antyżydowskie zamieszki w 1905 roku. Został zmuszony do służby w carskiej armii. Po zwolnieniu z armii jego rodzina podjęła decyzję o emigracji do Ziemi Izraela.
W 1908 roku wraz z siostrą Miriam wyemigrował do Palestyny, leżącej wówczas w Imperium osmańskim. Znalazł pracę jako stróż i robotnik rolny w Rechowot. W 1911 roku był jednym z założycieli Związku Robotników Rolnych Ziemi Izraela. Ożenił się z Ruhamą, w 1913 roku urodził się ich najstarszy syn Ra'anan. Syn Jehiam, urodzony w październiku 1918 roku, zginął 16 czerwca 1946 roku w trakcie jednej z operacji Palmach. Na jego cześć nazwano kibuc Jechi’am.