Lindsey zgodził się, ale pod warunkiem, że do zespołu dołączy także Stevie.

W 1975 roku ukazała się pierwsza płyta Fleetwood Mac w nowym składzie, która w samych tylko Stanach Zjednoczonych zyskała status multiplatynowego krążka i spopularyzowała skomponowane i zaśpiewane przez Nicks single „Rhiannon” i „Landslide”. Kompozycje wokalistki z kolejnych płyt (Rumours z 1977 i Tusk z 1979), takie jak „Dreams” i „Sara” umocniły pozycję zespołu na światowym rynku muzycznym. Szczególnie „Dreams” zyskał dużą popularność, stając się jedynym singlem grupy, który zajął pierwsze miejsce amerykańskiej listy przebojów.

Lata 80. XX wieku przyniosły wokalistce wielki sukces w karierze solowej. W 1981 roku, pomimo kontynuowania współpracy z Fleetwood Mac, Nicks zdecydowała się na wydanie pierwszej solowej płyty, Bella Donna. Artystka powierzyła produkcję krążka Jimmy’emu Iovine. Album znalazł się na 1. miejscu amerykańskiej listy przebojów i wkrótce zyskał status multiplatynowej płyty, rozchodząc się w USA w ponad pięciu milionach egzemplarzy. Z albumu pochodzą single „Stop Draggin’ My Heart Around” (nagrane z Tomem Petty), „Leather and Lace” (duet z jej byłym partnerem, wokalistą Donem Henleyem) czy legendarny singel „Edge Of Seventeen”, zainspirowany śmiercią jej wujka oraz Johna Lennona w czasie zimy 1980.