Kolejne wydawnictwo solowe Stevie, The Other Side of the Mirror ukazało się w 1989 roku, a promował ją utwór „Rooms on Fire”. Płyta stylistycznie różniła się od poprzednich solowych dokonań piosenkarki i nie sprzedawała się tak dobrze jak poprzednie, ale ostatecznie z ponadmilionowym nakładem zyskała status platyny.
W 1991 roku Nicks wydała pierwszą składankę – Timespace: The Very Best of Stevie Nicks, na której obok największych przebojów z solowej kariery artystki znalazło się kilka premierowych utworów, z których „Sometimes It’s a Bitch” ukazał się na singlu. W 1993 Nicks opuściła zespół ze względu na kolejne problemy zdrowotne.
Następny studyjny krążek Stevie został wydany w 1994 roku i nosił tytuł Street Angel. Album był artystycznym i komercyjnym niepowodzeniem. W 1997 artystka wróciła do zespołu.
Dopiero w 2001 roku wokalistka zdecydowała się na rozwinięcie kariery solowej. W tym właśnie roku ukazała się jej płyta Trouble in Shangri-La, która zadebiutowała na 5. miejscu amerykańskiej listy przebojów i zdobyła uznanie krytyków na całym świecie. Kolejne albumy, takie jak In Your Dreams (2011) i 24 Karat Gold: Songs from the Vault (2014) również okazały się być bardzo popularne, zajmując pierwsze dziesiątki list przebojów tuż po wydaniu.