thumb|Księstwo Bawarii-Ingolstadt w latach 1392–1447. Ludwik VII Brodaty (ur. 1368, zm. 2 maja 1447 w Burghausen) – książę Bawarii-Ingolstadt (od 1413 roku) z dynastii Wittelsbachów, faktyczny regent Francji pod koniec panowania Karola VI Szalonego.
Życiorys Ludwik VII był jedynym ślubnym synem księcia Bawarii Ingolstadt Stefana III i Taddei, córki współrządcy Mediolanu Barnaby Viscontiego. Jako następca tronu już od młodych lat uczestniczył w działaniach politycznych swego ojca. W 1388 roku u jego boku brał udział w wojnie w Szwabii. W 1390 roku u boku ojca uczestniczył w interwencji w Italii i walkach o Padwę przeciwko władcy Mediolanu Gian Galeazzo Viscontiemu. W 1392 roku wybucha konflikt pomiędzy ojcem Ludwika i jego kuzynem z Monachium Janem II, który doprowadza do wojny w latach 1394–1395 (Ludwik uczestniczył w działaniach politycznych i wojennych). Po śmierci Jana II w 1397 roku Ludwik wraz z ojcem walczył o Monachium przeciwko jego synom Ernestowi i Wilhelmowi III. Uczestniczył też w staraniach ojca o obalenie z tronu niemieckiego króla Czech Wacława IV z dynastii Luksemburgów, co ostatecznie dokonało się w 1400 roku.