Péter Gyula Tóth (ur. 12 lipca 1882 w Budapeszcie, zm. 28 lutego 1967 tamże) – węgierski szermierz, trzykrotny medalista olimpijski oraz wicemistrz świata.

Był oficerem Armii Austro-Węgier, a następnie Królestwa Węgier.

Na olimpiadzie w Atenach w 1906 zdobył brąz w turnieju indywidualnym szablistów – 3 uderzenia, w którym wyprzedzili go tylko Niemiec Gustav Casmir i Holender George van Rossem. Zajął tam również czwarte miejsce w turnieju drużynowym. Podczas igrzysk olimpijskich w Londynie w 1908 razem z Oszkárem Gerde, Jenő Fuchsem, Lajosem Werknerem i Dezső Földesem zwyciężył w szabli drużynowej. W turnieju indywidualnym był piąty, w rundzie finałowej wygrywając trzy z siedmiu pojedynków. Na igrzyskach olimpijskich w Sztokholmie cztery lata później Węgrzy w składzie: Jenő Fuchs, Zoltán Schenker, Ervin Mészáros, Péter Tóth, László Berti, Lajos Werkner, Oszkár Gerde i Dezső Földes zdobyli złoto w szabli drużynowej. W turnieju indywidualnym był tym razem siódmy, wygrywając dwie z siedmiu walk finałowych.