W 1940 "grupa praska" porozumiała się z grupą żoliborską Józefa Balcerzaka, Antoniny Sokolicz i Kazimierza Grodeckiego, a wiosną 1941 połączyła się z nimi w Stowarzyszenie Przyjaciół ZSRR. Gościniak należał do ścisłego kierownictwa Stowarzyszenia, będąc m.in. zastępcą dowódcy "Gwardii Robotniczej". Od jesieni 1941 ukrywał się. We wrześniu 1944 wstąpił do PPR i współorganizował posterunek MO na Targówku-Osiedlu i urząd gminny na Bródnie. 1945–1950 był wójtem gminy Bródno. Był również miejscowym sekretarzem PPR. 1950–1956 był majstrem budowlanym m.in. w Warszawskim Przedsiębiorstwie Remontowo-Budowlanym, gdzie był członkiem POP i Rady Zakładowej. Od 1956 jako emeryt był społecznym pracownikiem Terenowej Organizacji PZPR dzielnicy Ochota, której przez pewien czas był sekretarzem. Działał również w miejscowym kole ZBoWiD.
Był odznaczony m.in. Orderem Sztandaru Pracy II klasy i Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.
Bibliografia
Kategoria:Działacze PZPR Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy II klasy Kategoria:Działacze Komunistycznej Partii Polski Kategoria:Politycy PPR Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Wójtowie gmin Polski Ludowej Kategoria:Zmarli w 1976