Albert Savarus (fr. Albert Savarus) – powieść Honoriusza Balzaka z 1842, z cyklu Komedia ludzka.

Czas powstania utworu Albert Savarus został ogłoszony drukiem w odcinkach w dzienniku „Siècle” pomiędzy 29 maja a 11 czerwca 1842 roku. W tym samym roku ukazał się w I wydaniu Komedii ludzkiej.

Treść Akcja utworu rozpoczyna się we wrześniu 1834 roku w Besançon, w salonie baronowej de Watteville. Jej córka RozaliaPierwotnie Balzac dał jej imię Filomeny, jednak już w wydaniu książkowym u Furne’a w 1842 roku zmienił je na Rozalię, wyjaśniając: Wiedzieliśmy, że kult świętej Filomeny rozpowszechnił się dopiero po rewolucji włoskiej 1830 roku. Anachronizm dotyczący imienia panny de Watteville nie wydawał nam się jednak ważny. Skoro jednak został zauważony przez osoby domagające się wewnętrznej ścisłości w tej historii obyczajów, autor zmienia ten detal., najlepsza partia w mieście, kryje pod niepozorną powierzchownością „żelazny charakter”, a matka mówi o niej, że „niejednego ma za skórą Belzebuba”. Na obiedzie u Watteville’ów ojciec Grancey informuje zebranych o pojawieniu się w mieście niezwykłego człowieka, znakomitego i tajemniczego adwokata, Alberta Savarus. Zaintrygowana Rozalia zadaje sobie wiele trudu, by poznać go lepiej.