Władimir Nikołajewicz Stawrowicz, ros. Владимир Николаевич Ставрович (ur. 13 września 1889 w Białymstoku, zm. 16 września 1985 w Maracay) – rosyjski wojskowy (pułkownik), emigracyjny działacz kombatancki, adiutant dowódcy 1 Brygady, szef sztabu 1 Brygady, a następnie szef oddziału adiutanckiego sztabu Rosyjskiego Korpusu Ochronnego podczas II wojny światowej.
Życiorys W 1907 ukończył Połocki Korpus Kadetów, zaś w 1909 r. Nikołajewską Szkołę Kawalerii. Służył w stopniu podporucznika w 18 Nieżynskim Pułku Husarów. W 1914 r. ukończył Nikołajewską Akademię Sztabu Generalnego. Brał udział w I wojnie światowej. W 1917 r. ukończył kurs sztabowy w nikołajewskiej akademii wojskowej, awansując do stopnia kapitana. Odkomendrowano go do sztabu generalnego armii rosyjskiej. W 1918 r. został starszym adiutantem sztabu, a następnie szefem sztabu 8 Dywizji Kawalerii. Od początku sierpnia tego roku służył w armii Hetmanatu. W listopadzie w stopniu sotnika przeszedł do głównego zarządu sztabu generalnego armii Hetmanatu.