Dynastia Liu Song (), właściwie Dynastia Song () – dynastia panująca w południowych Chinach w latach 420–479.
Geneza Od końca IV wieku dominującą siłą wojskową w państwie Jin były tzw. Oddziały Dowództw Północnych (bei fu bing), armia złożona z doborowych żołnierzy, która dowiodła swojej wartości zatrzymując inwazję Wcześniejszego Qin w bitwie nad rzeką Fei w roku 383. W roku 399 w regionie Zatoki Hangzhou i Jeziora Tai wybuchła rebelia arystokraty Sun Ena, i ówczesny dowódca Oddziałów Dowództw Północnych, Liu Laozhi, został skierowany do jej tłumienia. Sun En został ostatecznie pokonany w roku 402 i Liu Laozhi otrzymał wówczas rozkaz zaatakowania innego buntownika, Huan Xuana, który wykorzystując rebelię Sun Ena opanował ziemie w górnym biegu Jangcy, włącznie z terenami dzisiejszych prowincji Hunan, Hubei, Syczuan i Jiangxi. Huan Xuan zaatakował pierwszy, a Liu Laozhi zamiast z nim walczyć przeszedł na jego stronę. Mając po swojej stronie Oddziały Dowództw Północnych, Huan Xuan łatwo opanował stołeczny Jiankang (obecnie Nankin), po czym odebrał Liu Laozhi jego dowództwo i zmusił go do samobójstwa. Pod koniec 403 roku Huan Xuan ogłosił się cesarzem nowej dynastii Chu.