Wojna z Manami trwała wiele lat i miała na celu przede wszystkim zdobycie nowego terytorium do zasiedlenia oraz pojmanie niewolników mogących służyć w cesarskim wojsku – podczas jednej tylko karnej kampanii roku 449–450 Chińczycy zagarnęli 28 tysięcy jeńców. Drugim kierunkiem agresji dynastii Liu Song w tym okresie była północ, na którą skierowano dwie wyprawy, w roku 430 i 450. W trakcie pierwszej z nich, stutysięczna armia Songów zmusiła siły Północnej Dynastii Wei do wycofania się na północny brzeg Huang He, jednak w roku 431 wojska Tuoba podjęły kontratak i odbiły Luoyang wraz z innymi strategicznymi punktami, po pokonaniu odsieczy Songów ostatecznie zdobywając twierdzę Huatai położoną na południowym brzegu rzeki, w dzisiejszej prowincji Szantung. Druga próba opanowania północnego Henanu przez Wendi przypadła na moment kiedy cesarz Wei, Taiwu, (423–452), sam przygotowywał się do inwazji na południe. Pozwolił on na oblężenie Huatai przez siły Liu Song, by następnie rozbić armię oblegających podczas odwrotu. 1 lutego 451 roku armia Taiwudi osiągnęła północny brzeg Jangcy, niedaleko od stołecznego Jiankangu. W przeciwieństwie do Wendi, Taiwudi nie posiadał jednak floty rzecznej i nie mogąc przeprawić się przez rzekę musiał zawrócić na północ.