W 1959 objął kierownictwo Zakładu Archeologii Polski i Powszechnej na Wydziale Humanistycznym UMCS, równocześnie prowadząc (do 1965) pracownię archeologiczną Zakładu Neolitu i Początków Epoki Brązu IHKM PAN. W 1967 otrzymał tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego nauk humanistycznych, a w 1973 tytuł profesora zwyczajnego. W 1970 został kierownikiem Zakładu Historii Starożytnej i Archeologii w Instytucie HistoriiProf. Aleksander Gardawski (5.03.1917–4.04.1974) phavi.umcs.pl [dostęp 2023-11-16]..
Był członkiem Rady Stałej Międzynarodowej Unii Archeologii Słowiańskiej i Rady Naukowej Instytutu Historii Kultury Materialnej PAN.
Zajmował się zagadnieniami etnogenezy Słowian i ich kulturą we wczesnym średniowieczu. Był znawcą m.in. tematyki związanej z kulturą trzciniecką. Prowadził badania archeologiczne w Łubnej i Mierzanowicach.
Jest współautorem publikacji Polska starożytna i wczesnośredniowieczna napisanej wspólnie z Jerzym Gąssowskim (1961).
Pochowany w części komunalnej cmentarza przy ul.