Nikołaj Nikołajewicz Riebikow, ros. Николай Николаевич Ребиков (ur. 14 listopada 1895, zm. 18 czerwca 1969 w Hamburgu) – rosyjski wojskowy (kapitan), emigracyjny działacz wojskowy, pisarz i publicysta, dowódca 628 Batalionu Wschodniego pod koniec II wojny światowej.
Studiował na uniwersytecie w Moskwie. Po wybuchu I wojny światowej wstąpił ochotniczo do armii rosyjskiej. W 1916 ukończył kurs w sergijewskiej szkole artyleryjskiej, po czym walczył w stopniu praporszczika w Kaukaskiej Strzeleckiej Brygadzie Artylerii na Froncie Kaukaskim. Odznaczono go Krzyżem św. Jerzego 4 klasy. W 1918 przeszedł do wojsk Białych gen. Antona I. Denikina. Służył w 3 Baterii Haubic, a następnie 3 Brygadzie Artylerii. Pod koniec lipca 1919 awansował do stopnia porucznika. Został szefem uzbrojenia 7 Lekkiej Baterii Haubic Drozdowskiego Dywizjonu Artylerii. Awansował do stopnia sztabskapitana. W połowie listopada 1920 wraz z pozostałymi żołnierzami został ewakuowany z Krymu do Gallipoli. Na emigracji zamieszkał w Bułgarii. W kwietniu 1921 r. awansował na kapitana. Następnie przyjechał do Francji. W 1925 wchodził formalnie w skład Drozdowskiego Dywizjonu Artylerii. W latach 30. ukończył wyższe kursy naukowo-wojskowe prowadzone przez gen. Nikołaja N. Gołowina. W czasie II wojny światowej wstąpił do Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej (ROA).