Dithorba lub Diothorba – legendarny zwierzchni król Irlandii z dynastii Milezjan (linia Íra, syna Mileda) w latach 354-347 p.n.e. Był synem Demana, syna Airgetmara, zwierzchniego króla Irlandii. W źródłach zanotowano, że zawarł porozumienie z dwoma kuzynami, Aedem I Ruadem i Cimbaethem, w sprawie siedmioletniej rotacji władzy między nimi. Pierwszy siedmioletni okres panowania rozpoczął Aed I Ruad. Następnie władcą został Dithorba. Każdy z nich panował trzy razy. Po jego trzecim siedmioletnim okresie rządów, zwierzchni tron objął Cimbaeth. Macha Mongruad zażądała od nich panowania w miejsce zmarłego ojca Aeda I. Ci nie zgodzili się na to, twierdząc, że nie przekażą władzy kobiecie. Doszło wówczas między nimi do bitwy, z której zwycięsko wyszła Macha, wyganiając Dithorbę z jego synami do Connachtu, gdzie zginął w Corann. Pozostawił po sobie pięciu synów: Baetha, Brasa, Betacha, Uallacha i Borbchasa. Macha poślubiła Cimbaetha i przekazała mu tron. Synowie Dithorby zażądali od niej dla siebie tronu. Macha odpowiedziała im, że nie poda się do dymisji, bowiem otrzymała władzę w wyniku wojny. Z tego powodu doszło między nimi do bitwy, z której zwycięsko wyszła władczyni. Synowie Dithorby zostali wygnani na odludzie w Connachcie. Potem Macha, pod postacią trędowatej kobiety, odkryła synów Dithorby w Bairinn.