Ján Majko (ur. 17 września 1900, Dolná Streda, obecnie część miasta Sereď; zm. 29 grudnia 1985, Trnawa) – słowacki speleolog, odkrywca m.in. jaskini Domica (w 1926) i jej pierwszy eksplorator.
Życiorys Edukację szkolną zakończył na poziomie niepełnej szkoły podstawowej. W latach 1912–1920 oraz od 1937 r. do końca II wojny światowej pracował w wielu miejscach jako robotnik rolny. W latach 1923–1936 służył w czechosłowackiej Straży Granicznej na granicy węgierskiej. Od 1945 r. do emerytury w 1963 r. pracował w różnych przedsiębiorstwach obsługi ruchu turystycznego.
Działalność speleologiczna Od młodości interesował się speleologią. Był odkrywcą i pierwszym eksploratorem jaskini Domica. Po próbach w tzw. Starej Domicy, gdzie z praskimi skautami pokonał głęboką studnię i odkrył pierwszy korytarz, 3 października 1926 r. odnalazł jeden z czterech naturalnych otworów wejściowych do systemu jaskiniowego, ciągnącego się na długości 21 km od węgierskiej jaskini Baradla po słowacką jaskinię Čertova diera. Dostał się do sali zwanej teraz Majkov dóm, zbadał tok podziemnej rzeki Styx i Panieński Chodnik (Panenská chodba). W 1929 r. znalazł połączenie Domicy z jaskinią Čertova diera. Był jednym z inicjatorów turystycznego udostępnienia Domicy (w 1932 r.).