W czerwcu 1946 został zmobilizowany do służby w LWP, zajął się szkoleniem strzeleckim oficerów. Razem z Andrzejem Matuszakiem zaangażował się w reaktywację Polskiego Związku Strzelectwa Sportowego, opracował razem z nim projekt statutu i przygotował spotkanie organizacyjne w dniu 10 października 1946. Pełnił następnie funkcję skarbnika PZSSRobert Piątek, Trzy postawy strzelca. Część IV. Nagroda, w: Przegląd Sportowy. Historia, nr 172 z 26 maja 2022 (dodatek do Przeglądu Sportowego, nr 122 (2022), s. VI-VI. Od 1949 zaangażował się razem z Andrzejem Matuszakiem w sekcję strzelecką w przekształconym z WKS Legia Warszawa Centralnym Wojskowym Klubie Sportowym. Służył już wówczas w wojsku w stopniu podpułkownika.
Jako zawodnik CWKS zdobył w latach 1950–1955 16 złotych medali mistrzostw Polski, w tym 2 złote w 1950 (karabin wojskowy 500 metrów trzy postawy drużynowo i pistolet automatyczny pięciu sylwetek), 1 złoty w 1951 (kbks-4), 3 złote w 1952 (kb-1 - 3 postawy, kbks-5 - trzy postawy, kbks-5 - leżąc), 4 złote w 1953 (kb-1, kb-1b, kbks-1, kbks-5 - 3 postawy), 2 złote w 1954 (kbk-s 1, kbks-8), 2 złote w 1955 (kb-5, kbks-1), dwa złote w 1956 (kbks-5 - 3 postawy, kbks-1b), a także 7 medali srebrnych (2 x 1950, 1 x 1951, 1 x 1953, 2 x 1954, 1 x 1955) i 1 brązowy (1 x 1952)Wiktor Bołba, Adam Dawidziuk, Grzegorz Karpiński, Robert Piątek: