W latach 1914–1917 pełnił funkcję lekarza wojskowego w Legionach Polskich, w 1. pułku artylerii oraz jako komendant szpitala legionowego w Lublinie. W 1918 roku pełnił funkcję naczelnego lekarza Domu Ozdrowieńców w Kamińsku. W listopadzie 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego, w stopniu majora lekarza. Zwolniony do rezerwy w maju 1922 roku, pełnił funkcje dyrektora szpitali w Nowym Dworze Mazowieckim i Węgrowie. W latach 30. pracował w Ubezpieczalniach Społecznych w Lublinie w Warszawie.
W 1935 roku został posłem IV kadencji, pełnił funkcje przewodniczącego komisji zdrowia publicznego i opieki społecznej oraz zastępcy członka komisji budżetowej. Zmarł w trakcie trwania kadencji, 19 września 1936 roku, został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A 5-8-60)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.
Był żonaty z Natalią z Chodkiewiczów (zm. 1916), z którą miał dwóch synów: Jana i Jacentego, a potem do śmierci z Marią Sigmayer, z którą miał dwoje dzieci: Sławomirę i Wojciecha.