W styczniu 1977 roku I. Gandhi zarządziła nowe wybory i wypuściła wszystkich więźniów politycznych. Stało się tak pod naciskiem dowództwa wojskowego, jak również pod wpływem doniesień wywiadu, iż jej administracja jest popularna w całym kraju i zwycięży w wyborach. Jednak zwyciężyła partia Janata. Wielu członków INC opuściło Indirę, która sama utraciła mandat. Morarji Desai został pierwszym premierem Indii spoza INC. Rządy opozycyjnej prawicy doprowadziły najsilniejszej recesji (-5,2%) w historii Indii i inflacji sięgającej 18,2%Rosser, J. Barkley; Marina V. Rosser (2004). Comparative Economics in Transforming the World Economy. MIT Press. s. 468–470. .Lal, Deepak (2004). The Hindu Equilibrium: India c.1500 B.C. – 2000 A.D. Oxford University Press. s. 314. .
thumb|250px|Grafiti z Kalkuty. Z prawej symbol INC (dłoń).
Po przegranej w wyborach 1977 roku INC rozpadł się na więcej frakcji. W 1977 roku grupa byłych działaczy Kongresu założyła nowe ugrupowanie Janata (Partia Ludowa). Ugrupowanie lojalne wobec byłej premier stało się popularne jako Kongres(I). Partia ta powróciła do rządów w wyniku wyborów w 1980 roku, a Indira została ponownie premierem. W latach 80. zliberalizowała ona indyjską gospodarkę.