Był jednocześnie zaangażowanym działaczem stowarzyszeniowym; w latach 1963–1969 zasiadał w zarządzie Oddziału Wrocławskiego Stowarzyszenia Elektryków Polskich, przez wiele lat (1963–1987) przewodniczył sekcji trakcji elektrycznej tego oddziału, był wśród założycieli Koła Zakładowego przy DOKP Wrocław. W 1990 otrzymał tytuł Zasłużonego Seniora SEP.

Od dzieciństwa związany z harcerstwem, z ruchem skautowym zetknął się po raz pierwszy w 1916. W 1921 wstąpił do Związku Harcerstwa Polskiego w Chełmie Lubelskim. W czasie studiów działał w harcerstwie poznańskim (1929–1934), w 1933 reprezentował Poznań w IV Jamboree w węgierskim Gödölle. Później prowadził drużynę w Zagańsku i Radomiu, od 1937 był komendantem Hufca Harcerzy Warszawa powiat. W 1937 uzyskał stopień harcmistrza. Po wojnie w latach 1947–1949 był zastępcą komendanta Dolnośląskiej Chorągwi ZHP i kierownikiem referatu obozów i turystyki Komendy Chorągwi. Był także komendantem Hufca Oleśnica (1945–1949). Po rozwiązaniu ZHP przez kilka lat pozostawał poza ruchem harcerskim, powrócił do tej aktywności w 1957, ponownie stając na czele Hufca Oleśnica (do 1960). Od 1961 do końca życia był instruktorem Hufca Wrocław Psie Pole;