Zdzisław Czarnomski (ur. 4 marca 1894 w Sławniowie, zm. 6 grudnia 1941 w Mauthausen-Gusen) – polski działacz patriotyczny i społeczny, twórca drużyny harcerskiej w Czeladzi, organizator lokalnych struktur Szarych Szeregów, aresztowany przez Gestapo i zamordowany w obozie koncentracyjnym Mauthausen-Gusen.
Życiorys Zdzisław Czarnomski wcześnie stracił ojca, a po powtórnym zamążpójściu matki przeprowadził się do Czeladzi, gdzie jego ojczym został zatrudniony jako kierownik szkoły powszechnej. W 1912 roku, jako członek miejscowego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Czeladzi działającego przy kopalni „Saturn”, uczestniczył w zlocie w Krakowie, gdzie poznał ideologię i zasady działania tworzącego się ruchu skautowego. W następnym roku zorganizował pierwszy w Czeladzi zastęp harcerski, działający przy „Sokole”, wkrótce przekształcony w pełnoprawną drużynę harcerską, w 1916 roku przyłączoną do Związku Harcerstwa Polskiego jako 1. Zagłębiowska Drużyna Harcerzy na Saturnie, podporządkowana Naczelnej Komendzie Skautowej w Warszawie. Był pracownikiem Komisji do Spraw Jeńców Tymczasowej Rady StanuWłodzimierz Suleja, Tymczasowa Rada Stanu, Warszawa 1998, s. 221..