Dzieła Heinricha Schulz-Beuthena zalicza się do grupy kompozytorów znanej jako szkoła nowoniemiecka, pozostającej w kręgu oddziaływania Liszta i Wagnera. Schulz-Beuthen był dość płodnym twórcą, lista jego kompozycji obejmuje 132 dzieła, z których wiele nie ukazało się dotąd drukiem, a część zaginęła. Skomponował m.in. osiem symfonii, a za jego największy utwór uważa się symfonię C-dur z 1868 roku zatytułowaną Król Lir (König Lear). Spod pióra Schulza-Beuthena wyszło siedem poematów symfonicznych. Dziełem kompozytora jest też wiele utworów wokalno-instrumentalnych, m.in. trzy opery, śpiewogry, oratorium, psalmy i pieśni z towarzyszeniem fortepianu. Źródłem inspiracji był dla kompozytora m.in. folklor muzyczny Ameryki Północnej, skomponował takie utwory, jak Indiański taniec wojenny (Indianischer Kriegertanz, 1875), Indiański taniec żniwny (Indianischer Korntanz, 1876) czy suitę Pieśni i tańce murzyńskie (Neger-Lieder und Tänze, 1880), zadedykowane zaprzyjaźnionemu z nim konsulowi amerykańskiemu w Zurychu Samuelowi H.M. Byersowi.