thumb|Grób Stanisława Garlickiego na warszawskich Powązkach
Stanisław Garlicki (ur. 16 stycznia 1875 w Płocku, zm. 4 listopada 1935 w Warszawie) – polski matematyk i chemik, profesor Politechniki Warszawskiej, działacz socjalistyczny, wolnomularz.
Życiorys Rodzicami Stanisława Garlickiego byli Władysław, nauczyciel, oraz Lucyna Borska. Ukończył szkołę średnią Wojciecha Górskiego i gimnazjum rządowe w Warszawie. Następnie wyjechał za granicę, na studia w politechnikach w Zurychu i Charlottenburgu. Dyplom inżyniera chemika uzyskał w 1898 roku.
Na dalsze studia wyjechał do Paryża, gdzie przez trzy lata kształcił się w kierunku matematyki, nauk przyrodniczych, filozofii i historii. Po powrocie pracował jako nauczyciel matematyki w prywatnych szkołach w Łodzi, m.in. w Gimnazjum Polskim i Warszawie. W okresie I wojny światowej od 1915 roku zaczął wykładać na Politechnice Warszawskiej. W 1919 roku został zastępcą profesora, dwa lata później profesorem nadzwyczajnym. Wykładał geometrię wykreślną, habilitację uzyskał na podstawie pracy Podstawy geometrii. W latach 1924/25 oraz 1925/26 profesor Garlicki pełnił funkcję dziekana Wydziału Mechanicznego, będąc jednocześnie członkiem Senatu Akademickiego. W roku akademickim 1929/30 wchodził w skład Senatu jako delegat wydziału.