10 grudnia 1932 został aresztowany w Ałma-Acie, w cerkwi św. Mikołaja, w której służył, razem z archimandrytą Teogenem (Kozyriewem) i całym duchowieństwem parafialnym: księżmi Aleksandrem Skalskim, Stiefanem Ponomariowem i Filippem Grigoriewem. W roku następnym został uznany przez trójkę NKWD za winnego organizacji i kierownictwa „kontrrewolucyjnej organizacji cerkiewnej” i skazany na osiem lat łagru. Skierowany do obozu we wsi Dolinka (obwód karagandyjski), w 1937 został uznany za niezdolnego do pracy fizycznej. Mimo tego w roku następnym został ponownie postawiony przed sądem i skazany na dziesięć lat obozu za krytykę państwa radzieckiego i jego przywódców. Zmarł w 1942 na atak serca, w obozie Karłag.
Bibliografia Artykuł w Encyklopedii Prawosławnej
Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1942 Kategoria:Absolwenci Petersburskiej Akademii Duchownej Kategoria:Biskupi astańscy Kategoria:Więźniowie radzieckich łagrów Kategoria:Eparchia kałuska i borowska Kategoria:Ludzie urodzeni w Kropywnyckim