Komutacja – zjawisko przejmowania przewodzenia prądu odbiornika od jednego zaworu przez drugi zawór. W procesie komutacji mogą uczestniczyć zawory dwóch lub większej liczby kolejnych faz. W przypadku, gdy komutacja obejmuje zawory dwóch faz, wówczas nazywa się ją komutacją prostą lub pojedynczą. Natomiast jeśli w procesie komutacji uczestniczą jednocześnie zawory trzech lub większej liczby faz, to komutację nazywamy komutacją złożoną lub wielokrotną. Komutacja złożona występuje w praktyce wtedy, kiedy prąd obciążenia przekracza znacznie prąd znamionowy. Proces komutacji nie przebiega skokowo, ponieważ skokowym zmianom prądu anodowego przeciwdziała indukcyjność obwodu, którą głównie stanowi indukcyjność rozproszenia uzwojeń transformatora zasilającego przekształtnik.
Komutacja zewnętrzna i wewnętrzna Komutacja może być zewnętrzna lub wewnętrzna (wymuszona, autonomiczna). W przypadku komutacji zewnętrznej przewodzący łącznik, zwany ustępującym, zostaje wyłączony w wyniku załączania kolejnego łącznika, nazywanego wstępującym. Obwód łącznika wstępującego zwiera źródło napięcia o wartości chwilowej większej niż źródło napięcia w obwodzie łącznika ustępującego.