Budowa i wyposażenie cerkwi kosztowały 300 tys. rubli. Świątynia reprezentuje styl bizantyjsko-rosyjski, w szczególności naśladuje wygląd moskiewskich budynków sakralnych XVII w. Łączna wysokość obiektu, razem ze złoconą cebulastą kopułą wynosi 42 metry. Ponad wejściem do cerkwi wznosi się dzwonnica zwieńczona dachem namiotowym ze znacznie mniejszą kopułką z krzyżem. Jednorzędowy ikonostas we wnętrzu, nagrodzony medalem na Wystawie Światowej w Paryżu, powstał w fabryce M. Kuzniecowa w Niżnym Nowogrodzie. Ikony na potrzeby obiektu napisał M. Postnikow. Freski na ścianach cerkwi, przedstawiające sceny z życia Chrystusa wykonał Andriej Sławcow, który dla dokładnego oddania na nich pejzażu Palestyny specjalnie podróżował w malowane miejsca. W cerkwi zainstalowano lampki elektryczne, którymi po zmroku podświetlano malowidła. W 1910 do budynku wstawiono Golgotę.
Cerkiew była czynna do 5 maja 1935, gdy została odebrana wiernym i zaadaptowana na magazyn. Ostatni proboszcz parafii Objawienia Pańskiego, ks. Wasilij Miedwiecki, został następnie aresztowany i rozstrzelany.