Ekologia Siedliskiem tenrekowca pręgowanego są wilgotne i otwarte lasy, pierwotne i wtórne. Radzi on sobie na terenach zdegradowanych działalnością człowieka, w tym rolniczych i miejskich, występuje także w ogrodach i na trawnikach.
Pokarm tego gatunku stanowią głównie pierścienice i prostoskrzydłe, jak i larwy chrząszczy. Na żer wyrusza tenrekowiec pręgowany wczesnym rankiem, za dnia bądź wieczorem. Dźdżownic szuka w miękkiej i zacienionej glebie, owadów w ściółce. W niewoli karmiono go, jak inne tenrekowate, pastą z końskiego surowego mięsa, mleka i płatków zbożowych dla dzieci, wymagał jednak uzupełnienie diety o pierścienice.
Na tenrekowce pręgowane polują fossa madagaskarska, fanaloka madagaskarska, galidia kasztanowata, gdzieniegdzie człowiek rozumny oraz duże węże.
Zagrożenia i ochrona Zwierzę występuje obficie, także w siedliskach antropogenicznych, miejskich.
Biorąc pod uwagę szeroki zasięg występowania gatunku i jego dobrą tolerancję siedlisk zmienionych przez człowieka, IUCN klasyfikuje go jako gatunek najmniejszej troski. Status taki (bądź analogiczny) przyznaje mu nieprzerwanie od 1996, z kolejnymi ocenami w latach 2006, 2008 i 2015.