Historia Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z 1268 r. i zamieszczone są w kronice ruskiej. W XIII wieku był to gród obronny książąt ruskich położony na szlaku handlowym z Włodzimierza Wołyńskiego do Zawichostu. Najprawdopodobniej miejscowość wchodziła również w skład Grodów Czerwieńskich.
W 1366 r. wieś znalazła się w granicach Polski i od tej pory Grabowiec występował jako miasto. W 1388 r. miejscowość, z całą ziemią bełską, przejęli w posiadanie książęta mazowieccy. W 1462 r. Grabowiec został włączony bezpośrednio do województwa bełskiego Korony Królestwa Polskiego. Miejscowość stanowiła wówczas ośrodek rzemieślniczy.
Prawdopodobnie w Grabowcu w XIV–XV w. istniała parafia prawosławna, która po zawarciu unii brzeskiej przyjęła jej postanowienia razem z całą eparchią chełmskąR. Kulik, H. Kulik, Historia Grabowca.
Grabowiec był miejscem, w którym za czasów I Rzeczypospolitej zbierały się na sesje sądy: grodzki i ziemskiM. Pawlikowski, Sądownictwo grodzkie w przedrozbiorowej Rzeczypospolitej, Strzałków 2012, tenże, Sądownictwo ziemskie w przedrozbiorowej Rzeczypospolitej, Strzałków 2012.