U podnóża wzgórza zamkowego znajdowały się zabudowania gospodarcze podzamcza zwane Przygródkiem, gdzie znajdowała się kuźnia, stajnia na 48 koni, wozownia, obora, browar, kancelaria itp. Zamek nie został zniszczony w czasie Potopu szwedzkiego, jednak jako coraz mniej wygodny dla urzędujących starostów ulegał coraz większej rujnacji. W 1766 i 1789 roku zamek opisano jako bardzo zniszczony. Opisano go w 1789 roku następująco: Zamek na okopie nad jeziorem murowany, przez inkursyje dawne zruinowany, wieża w nim wysoka, w okrąg murowana, bez przykrycia, przy której archiwum na akta grodzkie, sklepione i izba, murowane, snopkami pokryte, bez okien szklanych, tylko z kratami żelaznemi; sklepy murowane sklepione, naprzeciwko tego zamku, w którego dziedzińcu jest chałupka w słupy na przyciesiach z balików, o sieni i izbie postawiona, snopkami poszyta; browar wraz z ozdem wcale zły, do poprawy niesposobny;