Grobownik długoskrzydły (Taphozous longimanus) – gatunek ssaka z podrodziny grobowników (Taphozoinae) w obrębie rodziny upiorowatych(Emballonuridae).
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego nazwał w 1825 roku angielski przyrodnik Thomas Hardwicke nadając mu nazwę Taphosous longimanus. Holotyp pochodził z Kolkaty, w Bengalu Zachodnim, w Indiach.
Taphozous longimanus należy do podrodzaju Taphozous. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World rozpoznają cztery podgatunki. Podstawowe dane taksonomiczne podgatunków (oprócz nominatywnego) przedstawia poniższa tabelka:
Podgatunek Oryginalna nazwa Autor i rok opisu Miejsce typoweT. l. albipinnisTaphozous longimanus albipinnisO. Thomas, 1898Labuan, Malezja.T. l. kampeniiTaphozous kampeniiJentink, 1907Jawa, Indonezja.T. l. leucopleurusTaphozous longimanus leucopleurusDobson, 1878Flores, Indonezja.
Etymologia Taphozous: taphos „grób, grobowiec”; ζωoς zōos „żyjący”. longimanus: „długi”; manus „ręka”. albipinnis: łac. albus „biały”; -pinnis „-skrzydły”, od pinna „pióro, skrzydło”. kampenii: Pieter Nicolaas van Kampen (1878–1937), holenderski herpetolog. leucopleurus: gr.