Był dyrektorem Instytutu Budowy Dróg Politechniki Śląskiej. W latach 90. XX wieku, pracując w Politechnice Śląskiej, równolegle pracował w Instytucie Geodezji i Kartografii w Warszawie, kontynuując specjalistyczne prace w zakresie fotogrametrii i teledetekcji.
Tytuł profesora nauk technicznych uzyskał w 1987 roku. Obok pracy na polskich uczelniach podejmował prace inżynierskie w Iraku i dydaktyczne na uniwersytetach w Durbanie i Ammanie. Na emeryturę przeszedł w 2007 roku.
Był mężem Kamy, ojciec Małgorzaty i Janusza.
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Parafii św. Teresy od Dzieciątka Jezus w Warszawie-Włochach (sektor A3-12-52).
Działalność naukowa i stowarzyszeniowa Był autorytetem naukowym w zakresie fotogrametrii, oraz autorem kilkudziesięciu rozpraw i publikacji z tej dziedziny. Był promotorem 7 przewodów doktorskich oraz autorem wielu recenzji i opinii na stopnie i tytuły naukowe z zakresu fotogrametrii.
Działacz Polskiego Towarzystwa Fotogrametrii i Teledetekcji, Stowarzyszenia Geodetów Polskich oraz Akademii Inżynierskiej w Polsce.
Ordery i odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1990) Złoty Krzyż Zasługi
Przypisy
Bibliografia