right|thumb|alt=Gronostaj w swoim środowisku naturalnym (w tym wypadku w Ardenach w Belgii).|Gronostaj w swoim środowisku naturalnym (w tym wypadku w Ardenach w Belgii). Gronostaje (Mustela erminea) zostały wprowadzone do Nowej Zelandii w celu kontroli populacji królików i zajęcy, ale stanowią teraz poważne zagrożenie dla populacji lokalnych ptaków. Środowisko naturalne gronostaja jest ograniczone do niektórych części półkuli północnej. Przed pojawieniem się pierwszych ludzkich osadników w Nowej Zelandii nie występowały żadne lądowe ssaki z wyjątkiem nietoperzy, ale zarówno Maorysi jak i Europejscy osadnicy introdukowali wiele różnych gatunków zwierząt.
Wprowadzenie gronostajów Króliki zostały wprowadzone jako zwierzęta hodowlane i łowne przez europejskich osadników i w latach 70. XIX wieku stały się poważnym zagrożeniem dla nowo rozwiniętej gospodarki rolnej. Rolnicy zaczęli domagać się wprowadzenia łasicowatych, (w tym gronostajów) w celu kontroli plagi królików. Naukowcy z Wielkiej Brytanii i Nowej Zelandii, między innymi nowozelandzki ornitolog Walter Buller, ostrzegali przed zagrożeniem dla lokalnych ptaków ze strony gronostajów. Ostrzeżenia te zostały zignorowane i introdukcja gronostajów z Wielkiej Brytanii rozpoczęła się w latach 80.