Do 1892 ukończono pierwszy etap prac budowlanych. Dalsze działania zahamował brak środków finansowych; wznoszenie cerkwi udało się zakończyć dzięki osobistemu wsparciu oberprokuratora Świątobliwego Synodu Rządzącego Konstantina Pobiedonoscewa, któremu zależało na budowie obiektu sakralnego w dzielnicy robotniczej, jaką była Gawań. 12 czerwca 1894 niedokończony budynek zwieńczono krzyżem, zaś 15 grudnia 1896 biskup gdowski Nazariusz wyświęcił boczny ołtarz św. Andrzeja z Krety, wzniesiony ku pamięci ocalenia cara Aleksandra III z zamachu na pociąg carski na stacji kolejowej Borki k. Charkowa. Poświęcenie głównego ołtarza cerkwi przeprowadził 25 października 1898 biskup jamburski Beniamin, w obecności ks. Iwana Siergijewa. Dwa lata później poświęcony został drugi ołtarz boczny Świętych Sergiusza z Radoneża i Teodozjusza Czernihowskiego. Jeszcze do 1903 trwały prace przy pokrywaniu złotem kopuł cerkwi. Świątynia była przeznaczona do równoczesnego udziału w nabożeństwie 1800 osób, a zatem przewyższała rozmiarami cerkiew Świętej Trójcy, której filią pozostawała oficjalnie do 1923.