Wasilij Władimirowicz Wasiljew (Gadalin), ros. Василий Владимирович Васильев (Гадалин) (ur. w 1892, zm. w 1959 w Rydze) – rosyjski emigracyjny dziennikarz, publicysta, pisarz i tłumacz, redaktor prasy kolaboracyjnej podczas II wojny światowej
Ukończył studia techniczne jako inżynier budowy statków. Pracował w stoczni putiłowskiej w Kronsztadzie, zaś od 1913 r. w zakładzie budowy statków w Rewlu. Jednocześnie pisał artykuły do miejscowych gazet. W 1916 r. współzakładał pismo „Riebielskoje Słowo” („Ревельское Слово”), a w 1917 r. czasopismo literackie „Riebielskaja Pczeła” („Ревельская Пчела”). W latach 1919–1920 pracował w Archangielsku i Murmańsku. W lutym 1920 r. wraz z wojskami Białych ewakuował się statkiem do Norwegii. Pracował tam jako tokarz. Pisał artykuły do emigracyjnych pism „Nowaja Russkaja Żyzn'” („Новaя Русскaя Жизнь”), „Poslednije Nowosti” („Последние Новости”), „Riżskij Kurjer” („Рижский Курьер”). W 1921 r. zamieszkał w Rydze. Pracował w redakcji gazety „Riżskij Kurjer” („Рижский Курьер”). Współpracował z pismami „Majak” („Маяк”), „Russkaja Żyzn'” („Русская Жизнь”), „Mir” („Мир”). W 1923 r. wyszła jego pierwsza książka pt. „Russkije samorodki” („Русские самородки”), zaś w 1924 „Kuzowok” („Кузовок”). W latach 1924-1926 redagował czasopismo „Nasz Ogoniek” („Наш Огонек”). Jednocześnie od 1925 r.