Swoją architektoniczną formą trewirska kadzielnica ma symbolizować wspomnianą w starotestamentowej Pierwszej Księdze Królewskiej Świątynię Jerozolimską oraz Niebiańską Jerozolimę, o której mówi kończąca Nowy Testament Apokalipsa św. Jana (Ap. 21, 9–21). Jest to nawiązanie o charakterze czysto ideowym. Od strony formalnej widoczne są różnice między opisami biblijnymi a formą kadzielnicy. Tego typu powiązanie symboliki z formą trybularzy upowszechnił Teofil Prezbiter w Trzeciej Księdze Schedula diversarum artium, gdzie autor odwołuje się głównie do tekstu Apokalipsy, jednakże w teoriach dość swobodnie odwołuje się do tego źródła, wprowadzając rozmaite elementy typowe dla ówczesnych kierunków artystycznych. W swoim traktacie o kadzielnicach Teofil polecał łączenie wątków staro i nowotestamentowych w celu wyeksponowania rozmaitych programów ikonograficznych.
Nie da się precyzyjnie określić pierwotnego miejsca dla którego kadzielnica została wykonana. W historii sztuki znana jest od 1846 roku, kiedy to została odnalezienia, w kościele w Buchholz k. Manderscheid, a następnie przekazana do trewirskiego skarbca katedralnego.
Bibliografia