Władimir Łukicz Borowikowski (; ur. w Mirgorodzie, zm. w Petersburgu) – rosyjski malarz-portrecista, ukraińskiego pochodzenia. Tworzył i mieszkał głównie w Petersburgu.
Życiorys Władimir Borowikowski urodził się w rodzinie kozackiej jako jeden z czterech synów. Jego ojciec Łuka Borowik dorabiał jako malarz ikon. Wszyscy synowie służyli w mirgorodzkim regimencie, lecz Władimir po uzyskania stopnia podporucznika wystąpił z wojska i zajął się malowaniem ikon.
Dzięki przypadkowi został artystą malarzem. Podczas podróży po Noworosji caryca Katarzyna zatrzymała się w Krzemieńczuku. Przyjaciel Borowikowskiego, poeta i dramaturg Wasilij Kapnist skłonił go do namalowania dwóch alegorycznych obrazów dla ozdoby carskiego apartamentu, z których jeden przedstawiał cara Piotra I i carycę Katarzynę jako siewców, drugi Katarzynę jako boginię Minerwę. Obrazy spodobały się carycy, która umożliwiła mu wyjazd do Petersburga.
Po przyjeździe do Petersburga Władimir Borowik zmienił nazwisko na Borowikowski.
W ciągu pierwszych dziesięciu lat pobytu w Petersburgu mieszkał w domu poety, architekta, muzyka i teoretyka sztuki Nikołaja Lwowa.