Jerzy Jan Jastrzębski (ur. 29 lipca 1895 w Awiżańcach, zm. 24 kwietnia 1944 w Venafro) – pułkownik dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, dwukrotny kawaler Orderu Virtuti Militari, pośmiertnie awansowany na generała brygady.
Życiorys Syn Gustawa i Stanisławy z Bieńkiewiczów, urodzony 29 lipca 1895 roku w Awiżańcach, w powiecie sejneńskim. Uczęszczał do gimnazjum w Mariampolu. W 1910 roku wstąpił do Związku Młodzieży Niepodległościowej. W 1912 roku zdał maturę w Szkole Handlowej w Suwałkach. W 1914 roku znalazł się w szeregach 2 pułku ułanów armii rosyjskiej. W tym też roku, 1 listopada otrzymał pierwszą nominację oficerską. W 1916 roku awansowano go na stopień podrotmistrza. Do I Korpusu Polskiego gen. Józefa Dowbor-Muśnickiego wstąpił pod koniec wojny – w listopadzie 1917 roku, biorąc udział w jego działaniach w stopniu porucznika na stanowisku dowódcy szwadronu. Następnie służył w 5 Dywizji Syberyjskiej. W czerwcu 1918 roku zostaje zwolniony z wojska i po krótkim internowaniu w obozie niemieckim w Kownie, wraca do Suwałk.