Kariera reprezentacyjna W kadrze narodowej zadebiutował w przegranym meczu z Nową Zelandią 28 czerwca 2003. Jednak do roku 2007 zagrał jedynie w pięciu meczach przegrywając rywalizację o miejsce w składzie z takimi zawodnikami jak Pieter de Villiers i Sylvain Marconnet, a dodatkowo w 2005 r. doznając kontuzji kręgosłupa, która wyeliminowała go z gry na siedem miesięcy, a w 2006 nadrywając mięśnie łydki.
Początkowo nie znalazł się w gronie 30 zawodników wybranych przez ówczesnego selekcjonera Bernarda Laporte'a na Puchar Świata w Rugby 2007, jednak kontuzja Sylvaina Marconneta utorowała mu drogę do kadry na zakończony czwartym miejscem turniej.
Za kadencji Marca Lièvremonta stał się podstawowym zawodnikiem reprezentacji. Uczestniczył w 35 z 45 meczów kadry rozegranych w ciągu czterech lat pod wodzą tego trenera. W Pucharze Sześciu Narodów zagrał we wszystkich meczach edycji 2008, 2010 i 2011, w 2010 r. wygrywając ten turniej okraszony jeszcze Wielkim Szlemem i nagrodą dla najlepszego zawodnika w ostatnim meczu.
Dobra forma spowodowała, że został zgłoszony do składu na Puchar Świata w Rugby 2011. Opuściwszy pierwsze trzy spotkania z powodu kontuzji, zagrał w czterech meczach turnieju zakończonego zdobyciem srebrnego medalu.