Im nie przyznaje się statusu mniejszości, ani nie zalicza ich etnolektów do kategorii języków regionalnych (włącza się je w ramy dialektów języka polskiego), chociaż Ślązacy od dawna ubiegają się o przyznanie takiego statusu. W ich wypadku polityka językowa skoncentrowana na dialekcie standardowym prowadzi do odbierania prawa do samostanowienia językowego. W znakomitej większości polityka językowa wspomnianych grup nastawiona jest na zachowanie danego języka, a także na zaznaczenie odrębności terytorium RP, na którym żyją jego użytkownicy poprzez używanie podwójnych nazw własnych.
W Polsce język polski jest określony jako urzędowy przez konstytucję, przy zastrzeżeniu, iż zapis ten nie narusza praw mniejszości narodowych wynikających z zawartych i ratyfikowanych umów. Szczegółowe przepisy w tym względzie zawiera ustawa o języku polskim oraz ustawa o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz o języku regionalnym.
Zobacz też
Przypisy