W czasie I wojny światowej jako radca dworu cesarskiego w Wiedniu pomagał uciekinierom wojennym. W 1926 objął po ojcu urząd rabina w Rzeszowie, jednocześnie członek rzeszowskiej Rady Miejskiej i dziennikarz. W latach 1922–1928 i 1930–1935 wybrany do Sejmu RP (w 1922 w okręgu wyborczym nr 49 – Sambor z listy Komitetu Zjednoczonych Stronnictw Narodowo-Żydowskich, w 1930 w okręgu wyborczym nr 1 – Warszawa z listy Ogólno-Żydowskiego Narodowego Bloku Gospodarczego do Sejmu i Senatu) reprezentując Agudat Israel. Począwszy od 1923 był prezydentem Rady Centralnej światowej organizacji Agudat Israel. Był przewodniczącym Rady Rabinów w Polsce.
Od 1939 roku we Lwowie. Zginął zamordowany przez Niemców w więzieniu Brygidki w egzekucji w czasie pogromu więziennegoKai Struve, “Deutsche Herrschaft, ukrainischer Nationalismus, antijüdische Gewalt. Der Sommer 1941 in der Westukraine”, Walter de Gruyter GmbH, Berlin/Boston 2015, ISBN 978-3-11-035998-5, e-ISBN (PDF) 978-3-11-036022-6, s. 314.
Jego bratem był Jecheskiel Lewin, rabin w synagodze postępowej (Tempel) we Lwowie.