Do seniorskiego zespołu Monterrey powrócił w 2010 roku i przez kolejne kilka lat współtworzył prowadzoną przez Víctora Manuela Vuceticha najlepszą drużynę w historii klubu, odnoszącą sukcesy na arenie krajowej i międzynarodowej, pozostając jednak wyłącznie rezerwowym dla reprezentanta kraju Jonathana Orozco i zastępując go wyłącznie w okresach niedyspozycji.
W sezonie Apertura 2010 Ibarra wywalczył z Monterrey drugi w swojej karierze tytuł mistrza Meksyku, zaś w 2011 roku triumfował w najbardziej prestiżowych rozgrywkach północnoamerykańskiego kontynentu – Lidze Mistrzów CONCACAF. Kilka miesięcy później wziął natomiast udział w Klubowych Mistrzostwach Świata, podczas których jego drużyna zajęła piąte miejsce. W rozgrywkach Clausura 2012 osiągnął z Monterrey tytuł wicemistrza kraju, ponownie zwyciężył w północnoamerykańskiej Lidze Mistrzów, a także wystąpił na Klubowych Mistrzostwach Świata, gdzie tym razem jego zespół spisał się lepiej niż poprzednio, zajmując trzecią lokatę. W 2013 roku, wciąż pozostając drugim bramkarzem, po raz trzeci z rzędu wygrał Ligę Mistrzów CONCACAF i wziął udział w Klubowych Mistrzostwach Świata. Na marokańskich boiskach jego ekipa powtórzyła wynik sprzed dwóch lat i zajęła piąte miejsce w turnieju.